Kom, Anna.
Stap in.
Bent u in staat om te praten ?
Tijdens het... Was u toen bij kennis ?
Ik heb de vreselijk taak om... Weet u...
... uw man heeft het ongeluk niet overleefd.
Nee, u was niet de hele tijd bij kennis.
Anna ?
Ja, uw dochter ook.
Wie is daar ? Wie heeft dat gedaan ?
Meneer Leroy ? Kunt u de baas even bellen ?
Er is een ruit ingegooid op de eerste verdieping.
Komt u daarna meteen hier ?
Ik ga even in de tuin kijken.
Ik kan het niet. Het gaat niet.
Ik heb de ruit in de gang ingegooid.
Dat geeft niet.
Het spijt me.
We zetten er wel een nieuwe in.
Het geeft niet.
Is het vandaag ? - Vanmiddag. Om vijf uur.
Kan ik misschien iets voor je doen ?
Tot gauw.
We zijn vandaag bij elkaar...
... ter nagedachtenis aan een man...
... en aan een componist die tot de groten der aarde behoort.
We kunnen het niet accepteren, dat hij er niet meer is.
En we denken aan dat kleine meisje van vijfjaar...
... dat hem in de dood heeft vergezeld.
Patrice, miljoenen mannen en vrouwen...
... wachtten op de muziek die jij had gecomponeerd...
... voor het grote Europese feest...
... dat wij allen binnenkort hopen te vieren.
Dag.
Ik weet dat u me niet wilt zien.
Mag ik binnenkomen ? - Nee.
Julie, ik wil geen interview. - Wat dan wel ?
Ik ben een artikel aan het schrijven over uw man.
Maar een ding weet ik niet. - Wat dan ?
Hoe ver was hij met het concert voor de Unie van Europa ?
Dat bestaat niet.
U bent veranderd. Voorheen was u niet zo onaardig.
Weet u het dan niet ?
Ik heb een ongeluk gehad en heb m'n dochter en m'n man verloren.
Julie, is het waar dat u de muziek van uw man schrijft ?
Dag, mevrouw.
Bernard ?
Dag, mevrouw. - Hebt u gedaan wat ik vroeg ?
Is alles weg uit de blauwe kamer ? - Alles.
Mevrouw, we betreuren het allemaal enorm.
Marie...
Marie ?
Waarom huilt u nou ?
Omdat u niet huilt.
Ik moet zo aan ze denken, lieve Heer. Ik weet alles nog.
Hoe kunnen we het vergeten ?
Dag, meneer. Komt u binnen.
Wilt u iets drinken ? - Nee, dank u.
Laten we gaan zitten. We zijn wel even bezig.
Ik kom zo.
Niemand mag het ooit te weten komen.
Allereerst betaalt u het bejaardenhuis van m'n moeder tot haar dood.
Voor Marie en de tuinman moet de oude dag ook geregeld zijn.
Verkoop al onze bezittingen.
Al het geld wordt op dezelfde rekening gezet.
Nummer 270641196 ? - Ja.
Mag ik u vragen waarom ?
Nee.
Wilt u me excuseren ?
Wat blijft er dan voor u over ? - Mijn rekening.
Ik ben nog niet begonnen.
Ik heb het opzij gelegd toen... - Toen ik vertrok.
Hier is ie.
Daarna heb ik de beslissing afgewacht. - Heel goed.
Veel correcties.
Niet meer dan anders.
Het is heel mooi.
Ik vind dit koor heel mooi.
- Met Julie.
Hou je van me ? - Ja.
Al lang ?
Sinds ik met Patrice werk.
Denk je aan me ? Mis je me ?
Kom maar, als je dat wilt. - Nu ?
Ja, nu. Meteen. - Weet je het zeker ?
Olivier ?
Ik ben gevallen. - Doe uit.
De rest ook.
Ze hebben alles meegenomen. Alleen het matras is er nog.
Het is goed wat je voor me hebt gedaan.
Maar ik ben net als andere vrouwen.
Ik transpireer, ik moet hoesten. Ik heb gaatjes in m'n tanden.
Je zult me niet missen. Maar dat wist je vast al.
Vergeet niet met de deur te slaan als je weggaat.
Julie.
Ik wil geen kinderen in het gebouw.
Mag ik wat vragen ? Dan kan ik beter helpen.
Wat doet u voor werk ? - Niks.
Maar wat doet u voor de kost ? - Niets.
Helemaal niets ? - Nee.
Dan weet ik een appartement voor u.
Maar er moet nog wel wat gebeuren. En dat kan even duren.
Is het wel bewoonbaar ? - Een verfje, vloerbedekking en klaar.
Kan ik het meteen zien ?
Ja. Ik zal uw naam noteren.
Julie de Courcy met een y.
Pardon, Julie Vignon. Ik gebruik m'n meisjesnaam weer.
Koffie met ijs ? - Zoals altijd.
Is daar iemand ?
Sorry voor de herrie. Bijna klaar. - Ik heb niks gehoord.
Mag ik binnenkomen ?
Had u zich vorige week buitengesloten ?
Ik kreeg een deken van uw man en heb op de trap geslapen.
Zou u dit willen tekenen ? - Wat is dat ?
Iedereen heeft al getekend.
We willen hier geen vrouwen die mannen ontvangen.
De jongedame onder u... - Sorry, maar daar hou ik me buiten.
Maar het is een hoer.
Dat gaat mij niets aan.
U bent kerngezond. Fysiek is alles in orde.
Redt u het verder ?
Dag, met Antoine. - Juist, ja.
Voor u.
Dag, met Antoine. U kent me niet. - Dat klopt.
Wie is dit ?
Een jongen die u zoekt. Hij mocht bellen.
Het is al goed.
Ik wil u spreken. Het is belangrijk. - Niets is belangrijk.
Het gaat om een ding. - Wat voor ding ?
Een ketting met een kruisje.
Ik was hem vergeten.
Hij lag een paar meter van de auto vandaan.
Ik kon hem niet zomaar houden. Dat zou diefstal zijn.
Als u me nog iets wilt vragen. Ik kwam aanrijden...
Neem me niet kwalijk.
Ik zocht u vanwege dat kettinkje, maar ik wil u ook wat vragen.
Toen ik het portier opendeed, leefde uw man nog.
Hij zei...
Ik snapte het maar niet.
Hij zei: Hoest maar eens.
M'n man was net een mop aan het vertellen.
Een vrouw moet telkens hoesten en gaat naar de dokter.
Hij luistert en geeft haar een pil. Ze slikt de pil door.
Dan zegt de vrouw: Wat is het ?
Zegt de arts: Dat is het sterkste laxeermiddel dat er bestaat.
Een laxeermiddel tegen de hoest ? Zegt de arts: Ja, hoest maar eens.
Toen moesten we lachen.
Op dat moment botste de auto...
M'n man was zo iemand die het eind altijd twee keer vertelde.
U hebt hem teruggebracht.
U mag hem houden.
Bent u ziek ?
Gaat het wel ?
Je moet altijd zorgen dat je nog iets hebt.
Wat zegt u ?